LekarzeChoroba Buergera to zakrzepowo-zarostowe zapalenie obvodowych naczyń krwionośnych kończyn, które jest przyczyną ich przewlekłego niedokrwienia. W krajach europejskich występuje w około 3% przypadków wszystkich chorób naczyń obwodowych. Etiopatogeneza choroby Buergera pozostaje nadal niewyjaśniona. W związku z charakterem zapalnym zmian w tętnicach i żyłach dopatrywano się wpływu zakażenia bakteryjnego, riketsjowego, wirusowego i grzybiczego na występowanie zmian naczyniowych w chorobie Buergera.

Szeroko rozważana jest rola toksyczno-alergicznego działania nikotyny zarówno w powstawaniu procesu chorobowego, jak i jego progresji. Występuje znaczna poprawa lub regresja zmian po zaprzestaniu palenia papierosów. Jednakowoż u chorych tych widać wyraźne uzależnienie od palenia tytoniu - i porzucenie palenia przez chorego należy do rzadkości. Chorobę Buergera zalicza się również do grupy chorób autoimmunologicznych. U chorych tych stwierdza się obecność przeciwciał przeciwelastynowych, przeciw kolagenowi typu I i III, podwyższenie składowej komplementu C4, obecność krążących kompleksów immunologicznych, częstsze występowanie antygenów zgodności tkankowej HLA-A9, HLA-B5, przy braku HLA-B12. Odczyn opadania krwinek czerwonych jest prawidłowy. Podwyższony odczyn opadania bez ognisk martwicy na stopie wyklucza rozpoznanie choroby Buergera. Obecnie rozpoznanie choroby Buergera opiera sig na kryteriach: - klinicznych, - angiograficznych,
- histopatologicznych (rzadko wykonywane badanie).