pneumoNajbardziej niebezpieczne są dla małych dzieci i osób starszych. Dzieje się tak, ponieważ u tych pierwszych układ odpornościowy jest jeszcze niedojrzały, natomiast u osób starszych nie do końca sprawny.

Pneumokoki są najczęściej przynoszone przez dziecko ze żłobka lub przedszkola w takiej sytuacji często choruje, ale niekoniecznie sam. Zakażeni mogą zostać rodzice, rodzeństwo oraz babcia lub dziadek. Najbardziej podatne są dzieci poniżej 5 roku życia i osób powyżej 65 roku życia. Dodatkowo osoby starsze często cierpią na choroby przewlekłe, które mogą wpływać na częstszy przebieg zakażenia. Pneumokoki mogą osiedlić się w nosie, gardle i żyć tam nawet latami nie dając przy tym żadnych objawów. Najczęściej jest tak ze zyskujemy odporność wobec bakterii, których jesteśmy nosicielami.Nasz organizm zyskuje odporność, ale dla otoczenia są one nadal niebezpieczne. Jest dużo szczepów tych drobnoustrojów, które dodatkowo dzielą się na 93 serotypy. Pneumokoki są bardzo powszechne i dość łatwo się rozprzestrzeniają. Przenoszą się one nie tylko przez bezpośredni kontakt, ale też droga kropelkową. Wystarczy, zatem jedno kichnięcie, aby bakterie przeniosły się na inną osobę. Powodują one najczęściej zakażenie nieinwazyjne ograniczające się głównie do układu oddechowego. Często też wywołują zapalnie ucha środkowego, zatok i płuc. Zapalenie płuc najczęściej występuje u osób dorosłych. U ludzi po 65 roku życia śmiertelność może wzrosnąć nawet o 20% a jeśli bakterie przeniosą się do krwi to nawet o 60%. Rzadziej mamy do czynienia z zakażeniami inwazyjnymi, które stanowią bezpośrednie zagrożenia dla życia. W wyniku infekcji pneumokokowych na świecie umiera około 1, 5 miliona ludzi. Z tego około 700 tyś to dzieci poniżej 5 roku życia. Jednak od kilku lat mamy wpływ stosując szczepionki przeciw pneumokokom. Zanotowano ogromny spadek zachorowań w USA gdzie stosuje się tą szczepionkę od 2000 roku. W naszym kraju są one tylko zalecane chodź niektóre miasta czy gminy refundują takie zapobieganie. Dostępne są dwie szczepionki koniugowane. Można stosować je u dzieci od 6 tygodnia do 5 roku życia. W przypadku indywidualnych szczepień stosuje się metodę 3 plus 1. Trzy dawki są podawane w ciągu jednego roku a czwarta w następnym. Gdy szczepienie stosowane jest powszechnie to obowiązuje schemat 2 plus 1. Szczepionki tego typu dają długoletnią odporność i zapobiegają bardzo powszechnemu wśród najmłodszych nosicielstwu.