med12Jest to choroba znana już od wielu lat, obejmuje ona układ nerwowy i stopniowo ogranicza sprawność chorej osoby. Jeszcze dwadzieścia lat temu chory był skazany na powolne wykluczanie z życia i potem śmierć.

Na dzień dzisiejszy nadal jest to choroba nieuleczalna jednak można nad nią w pewnym stopniu zapanować. Dzięki temu osoby nią dotknięta pomogą praktycznie normalnie funkcjonować.A to dzięki coraz lepszym lekom i coraz większej Wiedzy o tej chorobie. Stwardnienie rozsiane powstaje wtedy, gdy nasz układ odpornościowy niszczy osłonki włókien nerwowych. W tym miejscu powstaje tak zwane stwardnienie, które powoduje zwolnienie lub całkowite zahamowanie części impulsów z mózgu, to w rezultacie doprowadza do tego ze określone mięśnie przestają pracować lub pracą w ograniczonym stopniu. To, w jaki sposób choroba się objawia zależy od tego gdzie dokładnie doszło do uszkodzeń, jednak najczęściej są to problemy z widzeniem, równowagą, koordynacją, sztywność mięśni, zaburzone opróżnianie jelit i pęcherza. Perspektywa życia w ten sposób często doprowadza chorego do stanu depresji. Nie sposób przewidzieć, w jaki sposób choroba ograniczy samodzielność chorego. Wiemy jedno ma ona charakter nawracający. Często dochodzi do nagłego zasuszenia się objawów a potem do ich złagodzenia. Dlatego też wykrycie tej choroby i późniejsze leczenie nie należy do ja prostszych. Możemy podejrzewać, że mamy do czynienia ze stwardnieniem rozsianym, gdy objawy neurologiczne utrzymują się u nas przez dobę i powtarzają się w przeciągu kilku tygodni. Jeśli pójdziemy do lekarza z takimi objawami to powinien on nas skierować na rezonans magnetyczny głowy orz rdzenia kręgowego. W ten sposób zostaną zidentyfikowane miejsca, które zaatakowało SM oraz przewidzieć, jakie nastąpią zmiany w naszym organizmie. Pobiera się także od chorego płyn mózgowo rdzeniowy, dzięki czemu można sprawdzić przewodzenie bodźców słuchowych, wzrokowych i czuciowych. Gdy Stwardnienie Rozsiane zostanie wykryte to lekarz może przepisać nam preparaty, które złagodzą objawy, opóźnią one w czasie inwalidztwo lub nawet jemu zapobiegną. W początkowej fazie choroby stosuj się hormony sterydowe. Potem stosuje się także interferon beta oraz glatiramer. Są to leki, które korygują działania układu odpornościowego. Postęp, jaki towarzyszy leczeniu tej choroby pozwala na wdrażanie nowszych leków oraz lepszego ich podawania. Niektóre, bowiem trzeba przyjmować codziennie w formie zastrzyków. Podczas choroby ważne jest wierzenie w to, że się wyzdrowieje, bowiem bardzo łatwo o załamanie psychiczne a wtedy choroba postępuje jeszcze szybciej.